Uit onverwachte hoek

Alweer een tijdje geleden kreeg ik uit onverwachte hoek onderstaande mailtje van Marie-Louise, de ex.geliefde van Rene de Leeuw die beiden in November 1978 aan boord van de Scheveningen ’54 stapten en uiteindelijk op de Mi-Amigo belandde.

Beste Jan,

via Bob (Caroline DJ Richard Thompson ) werd ik op je website geattendeerd. Ik heb nog steeds contact met hem, nu al meer dan 28 jaar. De site is "A trip down memory lane" voor mij. Ik ben destijds in december met de Scheveningen 54 mee uitgevaren richting Mi Amigo, waar ik samen met Rene en ?? (sorry het is echt heel lang geleden) ben overgestapt met generator. Dat heeft toen nog bijna een stukje van de stuurhut van de Mi Amigo gekost. (het overzetten van de generator). Ergens bij mij op zolder moeten nog "dagboekbladen" liggen die we in die tijd aan boord geschreven hebben.

Ik heb nog geen tijd gehad om alles op je site te lezen, maar ga daar zeker binnenkort even voor zitten. Ik ben zelf al lang op zoek naar beelden van het NOS journaal, van het moment dat we met de Scheveningen 54 vertrokken uit Scheveningen. Weet je toevallig waar ik die kan vinden? Succes met je web-log!

Met vriendelijke groet,
Marie-Louise

T o v e r w e r k

In dezelfde periode had ik ook mail contact met Rene de Leeuw (Ben Gratz) ik vertelde haar dit alles en dat het wel toverwerk leek. Ik schreef nog iets over mijzelf en de geschiedenis van het Radio DelMare web.log.

Hallo Louise,

Ik kan mij jou nog wel herinneren, jij en Rene waren een stelletje je kon je handen maar met moeite van Rene afhouden. Jullie sliepen in een eigen hut (van de machinist) op de Sch.’54. Samen met Peter van der Holst zijn jullie op de Mi Amigo (samen met de cumminsgenerator) achtergebleven. (Zie deel 6 en 6A juni en juli 2006) ik schrijf daar ook nog een stukje over jou aanwezigheid over (niet kwaad worden als je het leest, corrigeren kan ik het altijd nog).

Er staan 5 filmpjes op mijn web.log over Radio DelMare maar geen een heeft er specifiek iets van de Sch’54 op staan zeker niet de vlucht op zaterdag 18 december 1978. Ik heb wel enkele foto’s van die dag in het verhaal opgenomen.

Wat mijn nu leuk lijkt, en ik nodig je hierbij uit om iets over jou zijde van het DelMare en je tijd met Rene en op de Mi Amigo te schrijven zodat ik dit op mijn web.log kan neerzetten. We krijgen dan weer meer info over die tijd wat bijna meer dan 28 jaar geleden is gebeurd. Het is misschien wel slim om die dagboekbladen van zolder te halen ze zullen je een steun in de rug zijn.

Groet, Jan Kat.

Een vieze nasmaak

Enkele dagen later ontving ik de volgende mail van haar:

Beste Jan, Fijn dat je zo snel reageert. Je moet het me niet kwalijk nemen, maar ik kan me jou niet voor de geest halen tussen die grijze cellen. Komt misschien nog als ik wat ga graven. In 1979 heb ik een langdurig gesprek gehad met Rob Olthof hij was bezig met het samenstellen van een LP over Delmare.

Uit bijna 3 uur gesprekstof heeft hij enkele zinnen uit elkaar gehaald en aan elkaar geknipt waar ik niet echt blij mee was. Er kwam daardoor een heel raar beeld van mij naar voren en toen had ik het eigenlijk wel een beetje gehad met Delmare. Ook leugens die Peter in 1979 over me rondstrooide lieten een vieze nasmaak achter.

(Aanvulling van Rob: "Het interview met ML heb ik aan Erik gegeven en hij heeft dat ingekort" de samenstellers van de LP waren nl. Erik de Zwart en Ruud Hendriks)

Maar eerlijk is eerlijk, ik heb de tijd van mijn leven gehad in de winter 78/79. Ook de daarop volgende tijd, waarin ik samen met Ad de Vogt uit Breda probeerde sponsors te vinden was erg leuk. We zijn toen ook nog naar Zeeland gereden waar Delmare ergens op een zandbank vast zat.

Later heeft Ad daar nog foto’s van gezien, gemaakt door de RCD met infraroodcamera’s. Je ziet me daar met mijn schoenen in mijn hand door de slik banjeren om te proberen bij de boot te komen. Jammer dat ik hun niet om een afdrukje kan vragen

Op de Mi Amigo zei ik regelmatig (als me gevraagd werd of ik niet bang was tijdens de stormen op een vergiet dat schip genoemd werd) dat ik later tenminste iets te vertellen zou hebben tegen mijn kleinkinderen. Nu is het bijna zover, het 5e kleinkind is op komst! Ze zijn alleen nog te klein, maar zullen t.z.t. de verhalen wel te horen krijgen.

Foto’s uit die tijd heb ik niet veel, misschien heeft Bob er nog een paar. Ik zal het hem vragen.

Ik heb even gekeken op de Delmare web-log en kan de tekst niet vinden, maar ben wel erg benieuwd wat je schrijft. Kun je mij de tekst waarin ik genoemd ben mailen? Ik ben erg blij met de mogelijkheid om, mocht het nodig zijn, dingen te corrigeren. Er mag van alles over me worden verteld, maar het moet wel de waarheid zijn.

Vriendelijke groet
Marie-Louise

Het gewraakte stukje

Hierop schreef ik haar dat ik zeker geïnteresseerd bent in haar kant van het verhaal. Ik stuurde haar het artikel toe waarin expliciet het deel van de Scheveningen‘54 wordt behandeld, en waarin zij en Rene voorkwamen.

Ik waarschuwde haar dat e.e.a. niet al te flaterend voor haar was maar dat ik open stond voor correctie.

Kalverliefde

Rene de Leeuw had zijn vriendin Marie-Louise mee aan boord gebracht. De liefde tussen hun beiden was nog pril en Marie kon maar niet van haar vriend afblijven. Aan boord sliepen ze in de 2 persoonshut van de machinist tegenover de ingang van de machinekamer. Na gedane "gebik" aan dek troonde ze Rene al vroeg in de avond mee naar hun "hol". Marie-Louise was een liefhebster een nymfomane die niet vies van sex was. ‘s Ochtends vroeg liet ze Rene weer gaan hij was dan blij dat ie weer mocht gaan verven. Later is ze achtergebleven op de Mi Amigo en heeft zich nog tegoed gedaan aan enkele Engelse chaps. Het gerucht gaat dat Ronan haar van boord heeft laten halen en zich nog enkele maanden op haar heeft uitgeleefd.

L e u g en s

Ik was zeer benieuwd of ik nog wat van Marie-Louise zou vernemen, het verhaaltje zou haar zo hebben geschofeerd dat ze uit kwaaiigheid niets meer van der zou laten horen. Maar ze hield woord en kwam met een toelichting,

Hallo Jan, Dat is nou precies wat ik bedoel met die leugens.

Ja, we waren verliefd, dat klopt. Dan wil je graag bij elkaar zijn. Dat we niet altijd sliepen als we in de hut waren klopt ook, maar…"een nymfomane die niet vies van seks was", is absoluut gelogen evenals de rest . Doordat ik juist liever wilde slapen ontstonden er problemen toen we aan boord van de Mi Amigo waren, met als resultaat dat René chagrijnig werd en ik al snel om een eigen hut heb gevraagd.

Wat de overige "chaps" betreft kan ik kort zijn. Met één van hen kreeg ik een relatie die later is overgegaan in een vriendschap die nu al 28 jaar duurt.

Ik moest van boord omdat ik ziek was en ruim 40 graden koorts had. Men wilde geen enkele risico nemen met mijn gezondheid en ik mocht daardoor niet blijven. Dat ik later niet terug mocht, was omdat de chaps zich misschien niet konden beheersen en niet iets wat je mij kunt verwijten.

Ronan heb ik één keer in mijn leven ontmoet, waarbij hij zei "you confuse me" omdat ik juist niet met hem naar bed wilde.

Jan, je snapt hoop ik dat ik je vraag om het grootste gedeelte van de tekst weg te halen. Daarna zal ik er eens voor gaan zitten om herinneringen boven te halen en misschien iets daarvan te mailen voor je web-log.

Zo ben ik nadat de bemanning van boord is gehaald tijdens de storm die de Mi-Amigo dreigde te laten zinken nog met een paar mensen in klein bootje uitgevaren om Peter Chicago weer aan boord te zetten. Hij ging in zijn eentje het water wegpompen.

Vriendelijke groet,
Marie-Louise

Aan haar verzoek heb ik natuurlijk gehoor gegeven en heb haar deel van het verhaal aangepast. Dit alles speelde zich ongeveer 2 jaar geleden af. Voor de rest heb ik van Marie-Louise v H. niets meer vernomen vandaar dat ik het nu het juiste ogenblik vond om e.e.a. maar "wereldkundig"  te maken.

Met vriendelijke groet
Jan Kat
Uit de Mediastad.