zeezender dvd: 'ACTUM AGERE'

GERARD VAN DAM BLIKT NOG EEN KEER TERUG.

De Nederlandse zeezendergeschiedenis maakte in de zeventiger jaren kennis met Gerard van Dam. Als geen ander was hij  nauw betrokken bij de vele radio projecten.

In een onverwacht openhartig interview kijkt Gerard nog één keer terug op een periode die bol stond van spanning en avontuur, mislukkingen, kapingen, muiterijen, haat en nijd, list en bedrog. Terugkijken is in het Latijns 'Actum Agere', waar de dvd haar titel aan ontleent.

De geboren Hagenaar startte bij radio Noordzee als koerier voor het radioschip MEBO 2 , maar kreeg het met directeur John de Mol sr. aan de stok. Gerard vertrok met de mededeling dat hij binnen zes maanden een eigen schip naast de MEBO zou leggen.

En dat gebeurde. Op een veiling kocht hij het voormalige  Radio Caroline schip' Mi Amigo' om op te knappen als zogenaamd museumschip voor Engeland.  Echter, halverwege de reis gooide de Mi Amigo haar anker voor de Nederlandse kust uit. Radio Caroline was weer terug in de lucht dankzij van Dam.

Met de Mi Amigo beleefde Gerard spannende avonturen, zoals een kaping met een marineschip in de buurt. Door problemen met de Engelse disjockey's verliet Gerard maanden later de organisatie.

Niet veel later rustte hij voor de Belg Adriaan van Landschoot een zendschip uit, zodat Radio Atlantis haar programma's kon blijven uitzenden.

Er volgde een korte adempauze nadat op 1 september 1974  een wet het meewerken aan radiostations strafbaar stelde. Gerard begon FM-landpiraten op te zetten, maar wilde een groter zendbereik. Een radioschip bleek de oplossing en zo werd Radio Delmare geboren.

Delmare  versleet vier radioschepen en kwam herhaaldelijk in het nieuws door ontsnappingen,ankerbreuk, politie invallen, in beslag genomen bevoorradingsschepen en interne twisten.

Het is vooral door deze  periode dat Gerard van Dam bekend is geworden. Als boegbeeld van Radio Delmare stond hij de pers te woord en verscheen geregeld in de media.

Na het laatste  mislukte projekt  in 1981 met het schip Morgenster stopte Gerard. Hij verhuisde naar Zeeland, woonde  een tijdje op Malta, kwam weer terug in Nederland en leeft nu rustig in Hongarije.

Oud Radio Delmare medewerkers Jan Kat en Leendert Vingerling hebben door de jaren heen kontakt met Gerard gehouden en zochten hem op. Voor de zekerheid werd een videocamera meegenomen.

Gerard is iemand die graag vooruit kijkt en geen behoefte heeft aan het verleden. Toch wilde hij bij hoge uitzondering nog één keer terugblikken. Niet meer dan vijf minuten was de bedoeling, het zijn er uiteindelijk bijna veertig geworden.

Voldoende materiaal voor editor Alex van den Hoek om dit te bewerken tot een waardevolle dvd.

Een promo geeft alvast een idee :

http://www.youtube.com/watch?v=T_rWPz_wnyw

'Actum Agere' is een collector's item en kan alleen bij voorintekening en tegen betaling van 21 euro worden besteld bij SMC.

Voor alle duidelijkheid: de DVD is een collectors item en kan tot 31 mei a.s. besteld worden. Begin juni wordt er uitgeleverd. Bank: 4065700 van Mediacommunicatie te Amsterdam

groet mede namens de Delmare

Rob

Zo.29 okt.2006

Voorwoord

Het Radio DelMare verhaal is opgetekend aan de hand van ervaringen en gebeurtenissen zoals ik deze tijdens de loop van het project heb meegemaakt. Omdat het al zoxb4n 28 jaar geleden is wordt het lastig om de loop der zaken exact te reconstrueren, toch is dit wel mijn streven. Ik pretendeer niet de "DelMare" waarheid in pacht te hebben maar probeer deze wel zoveel mogelijk te benaderen. Daarnaast heb ik in diverse hoofdstukken de ervaringen van oud-DelMare medewerkers weergegeven. Het WMR-deel is ingekort.

Jan J.Kat

Deel 8(slot): de Morgenster, Verhuizen naar Zeeland en vlucht naar Malta…

Sponsering

Begin 1981, bij de vierde en laatste poging van DelMare, was er weer sprake van een sponsor. Cor van der Jagt, eigenaar van verzekeringskantoor Batenburg in Rotterdam zocht een promotieplatform voor "zijn" ontdekking, de zanger Ray Statson (Renxe9 Stolk). De platen van de zanger werden helaas niet gedraaid op Hilversum 3. Maar bij Delmare kon dat natuurlijk wel geregeld worden, mits er voor betaald werd. Gerard en Leen trokken hem over de streep en Leen kocht als x93Leen van Veenx94 eind 1980 de Morgenster voor zox92n fl 37.500,00 van rederij Jac. Vrolijk. Het zusterschip van o.a. de Martina, de Dolfijn en de Oceaan 7, ooit de basis van radio 270, voor Scarborough – Yorkshire. Dat schip zou zijn idool Ray Statson groot moeten maken. Uiteindelijk kwam het helaas niet zover en Cor raakte ongeveer fl.100.000 kwijt. Voor de buitenwacht was het een "promotieboot" die alle havens aan zou doen. Daar zouden dan optredens plaatsvinden van de zanger. Daarnaast had de manager van de Rotterdamse zanger wel interesse om via Radio DelMare zijn x93sterx94 landelijke bekendheid te geven. Door te investeren in een zendschip, zouden de platen van de zanger gedraaid worden en zou het geld vanzelf weer terugvloeien. In tegenstelling tot de vorige 3 boten, lag nu het initiatief bij Leen Vingerling en was hij de grote aanjager bij dit project.
Leen Vingerling hierover: De financier van de Morgenster was een Rotterdamse zakenman die in verzekeringen deed. Zijn kantoor fungeerde als dekmantel voor de handel in diamanten en wapens. Aan de xe9ne kant een prettig  idee om te weten dat er financixebn zijn, maar aan de andere kant was het ook een louche en griezelig milieu. Leen over Ray Statson: Dat was ook geen lieverdje. Hij zat in de illegale wapenhandel met Zuid-Afrika en had thuis kasten vol met geweren en pistolen. Ik ben daar nog eens geweest met Gerard van Dam om te praten over de voortgang van het project. Dat zat helaas tegen. Statson reageerde zijn frustratie af door op een kat te schieten die naast me op de bank sprong. De kogel ketste alle kanten op. Er liep ineens iets heel 'duns' door onze broekspijpen. Het was tijd voor actie, want als het nu de kat is, dan zijn wij het een uur later, dachten we. Van Dam en ik probeerden de opgefokte zanger te kalmeren, die ineens in tranen uitbarstte. Zo zie je maar weer dat ook branieschoppers een klein hartje kunnen hebben…

De Scheveningen 324 (De Morgenster)

De Scheveningen 324 had een rijke geschiedenis een lange tijd fungeerde zij als vissersboot daarna voer zij met sportvissers over de Noordzee en in 1972 lag hij regelmatig naast de Mi Amigo om deze te bevoorraden. Op maandag 9 april 1973 was de Morgenster voor die dag voor zox92n 300,00 gulden gehuurd door het comitxe9 Nederland Muziek. Dit ter promoting van een klassieke muziek zender een Radio 4 of Classic-FM bestonden toen nog niet. Om 11.00 uur vertrok men uit Scheveningen met aan boord journalisten, supporters, fotografen en vooral niet te vergeten jonge muzikanten die later live aan dek tijdens de uitzending klassieke werken ten gehore zouden brengen. Eerst voer men langs de Norderney het schip van Radio Veronica die nog steeds, vlak bij het havenhoofd, op het strand lag. Aan boord stond een kleine zender die het programma naar de radiowagen van de NOS uitzond vanaf hier was er een straalverbinding met het audio/visuele schakel centrum in Hilversum die het programma over de FM-steunzenders verspreidde. Het programma werd gepresenteerd door Lenny Len (alias Jan Lenferink) en onder-steund door Dolf Brouwers en Sjef van Oekel x94Ik word niet goedx94. Men bleef binnen de territoriale wateren om niet buiten het bereik van de relaiszender te komen. De uitzending was te beluisteren in VPRO-maandag op Hilversum 1.
Het onstuimige weer deed de meeste gasten naar de tabletjes tegen zeeziekte grijpen. Menigeen hing over de reling en offerde de eerst toch heerlijk smakende broodjes worst, koffie en soep hierbij aan de vissen. Om 5 uur legde men weer aan in de 2e binnenhaven en was de uitzending ten einde. Vanuit de 2e kamer werden geluiden gehoord om de oud-Veronica frequentie 538 meter toe te wijzen aan het klassiek station. Maar Harry van Doorn toenmalige minister van CRM voelde hier niets voor omdat de x93538x94 niet aan Nederland was toegewezen.

Rob Nieuwenhuizen

Na nu bekend is geworden blijkt Delmare medewerker Rob Nieuwenhuizen in 1996 door een tragisch incident om het leven te zijn gekomen. Tijdens werkzaamheden aan zijn eigen strandtent viel de ladder om en brak zijn nek, hij was op slag dood. Rob is op 37 jarige leeftijd overleden en liet een vrouw en dochtertje van 4 jaar na.

Beachclub

"Robbie" had in Scheveningen een strandtent. De naam veranderde af en toe, omdat hij een sponsor overeenkomst had met een sigarettenfabrikant. Zo werd Zeerob, Roxy Beach club zijn laatste bedrijfsnaam werd uiteindelijk de Samson Beach club.

Radio MEBO

In 1980 kwam Rob bij de 'Delmare clan'. Hij had een professionele drive-in show en een radiostation in Ridderkerk (radio MEBO). Via Delmare pr.man Alex Olffers kwam hij in kontakt met Gerard van Dam, die hem bij Delmare haalde.

De 4e DelMare boot

Het is indirekt aan Rob te danken dat er bij Delmare nog een vierde boot werd uitgerust. De Rotterdamse zanger Ray Statson kreeg veel airplay op zijn piratenstation, maar wilde een groter ontvangstbereik. Daarop kwam Rob met het idee om eens met Gerard van Dam te gaan praten over een zendschip. Statsonxb4s financier Cor van der Jagt vond dat een prima idee en ging accoord met een investering van 100.000 gulden. En zo kon het project Morgenster beginnen.

Aanpakken

Rob was een enthousiaste `praatgrage` medewerker die alles beet pakte. Zo deed hij enkele drive-in shows voor Delmare, en was ook niet te beroerd om te klussen aan boord van de Morgenster.

Afrekening

Leen Vingerling hierover: Toen we de Morgenster gingen betalen bij Jac.Vrolijk werd Rene Stolk door de financier meegestuurd om te kijken of de centjes niet in de verkeerde zak belandden. Begrijpelijk, nietwaar? Ik had 25.000  gulden aan flappen in mijn binnenzak zitten als afbetaling. Tenminste dat was het spel dat gespeeld werd. Delmare had geen cent en vertelde de financier dat de boot al was aanbetaald en er slechts een afbetaling moest worden gedaan. Ik had Vrolijk van te voren opgebeld en gezegd dat hij niet moest praten over het restant van het geld en dat we dit apart zouden regelen. Vrolijk zegde toe dit te doen. Op zaterdagmiddag belden we  aan en Vrolijk deed open. In een klassiek ingerichte woonkamer werd en over 'koetjes en kalfjes' gepraat, totdat de flapjes eindelijk op tafel kwamen. Na het geld drie keer geteld te hebben, kwam er een sigaar te voorschijn en er werd bier en jenever gedronken. Alles leek goed te gaan. Bij het afscheid nemen aan de deur vroeg Vrolijk zich nog wel even af, wanneer hij de rest van het geld kon tegemoet zien…
Ik kreeg een hartverschuiving en probeerde er een draai aan te geven door tezeggen dat ik nu echt weg moest en hem nog wel zou bellen. Nog geen twee honderd meter verderop pakte Statson mij bij de keel, zette me tegen de muur en pakte een mes." Als je hebt gelogen over de afbetaling, dan rijg ik je aan dit mes" zei de in razernij uitgebarste zanger. Het kostte me veel moeite om de zanger op andere gedachten te brengen en was blij dat ik na uren 'ouwehoeren' in een kroeg weer huiswaarts kon vertrekken. Ik leefde in ieder geval nog…

Maassluis

De boot werd naar Maassluis gevaren en voor onderhoud bij scheepswerf x93de Haasx94 afgemeerd waar het "zendklaar" werd gemaakt. De oude masten werden vakkundig door Gerard x93weggebrandx94 De voormast was namelijk krom, schade die was opgelopen toen er een drijvende kraan tegen aanvoer. De achtermast, van origine aanwezig voor o.a. een gaffel en de hijsinstallatie naar de ruimen, werd herplaatst. De scheepskundige zaken die vakwerk verreisden werden door de scheepswerf verricht 2 x93nieuwex94 hogere masten, die voorheen op de Magdalena als laad/hijsboom dienst hadden gedaan, werden op het dek geplaatst. De twee masten werden voorzien van nieuwe tuigage op dek gelast en verbonden door een vuistdikke staaldraad om het geheel een super solide constructie te geven. 

Ombouw

Begin april 1981 zette ik samen met Thijs van Gend, een vriend uit de Weekend Muziek Radio periode, voet aan boord van de Morgenster. De (NS) overalls gingen weer aan en de beuk erin, we gingen aan het werk, volgens oud en beproefd recept, alleen het allernodigste werd op zijn toekomstige functie als x93promotiebootx94 aangepast. Regelmatig kwamen Gerard, Geleijn, Leen en zelfs een enkele keer Ray Statson langs om bij de verbouwing te helpen, ook om zo de x93afvaartx94 te bespoedigen. MMMEr werd een x93plukkiex94 zware ankerspul aan boord getakeld en er werden 2 stuks x93gloednieuwex94 10 kVa generatoren in het vooronder geplaatst, ik had nog nooit zoveel x93luxex94 meegemaakt.Het 4e DelMare project was, met zox92n gulle geldschieter in de gelederen, misschien wel ons x93bestex94 project. Alles verliep zeer voorspoedig het kon dan ook niet lang uitblijven of er zou een kink in de kabel komen.

Antenne en Zender…….

Thijs van Gend hierover, eind maart 1981 werd ik door Jan gebeld met het verzoek om mee te helpen bij de ombouw van de Morgenster. Nu dat was niet tegen dovemans oren gezegd ik had al eerder aangegeven, tijdens de WMR periode, te willen assisteren bij de ombouw van zox92n boot. In die tijd hield ik 'n agenda bij, de Delmare periode viel voor mij precies tussen twee stage plaatsen in kader van mijn MTS-e opleiding. Zodoende hield ik redelijk goed bij wat ik in die dagen uitspookte, dat moest ook qua uren verantwoording. In mijn agenda staat over die periode:

- 03 april 1981- Bij Jan geweest gesproken over opknappen/inrichten van een boot.
- 07 april 1981- Naar Gerard in Zoetermeer van daar naar Leen in Maassluis.
- 21 april 1981- Nogmaals ontmoeting Gerard, bij Leen Vingerling thuis in Maassluis.

In die zelfde periode, april en begin mei, ben ik 'n aantal dagen (7?) op de Morgenster geweest. Heb overnacht bij Gerard in Zoetermeer 8/9 en 9/10 mei 1981. Verder lees ik dat er op vrijdag 22 mei een Delmare-boot inbeslag genomen is. Dat moet de Morgenster zijn geweest….
Ik herinner me wel dat ik daar in Zoetermeer s'avonds alleen in huis zat terwijl Gerard en Geleijn opstap waren. Voelde me daar s'avonds best wel een beetje eenzaam en verlaten. Natuurlijk was het overdag weer flinke lol. Met Geleijn had ik weinig contact. Maar waar en hoe ik daar sliep … geen idee meer.
Die vergadering bij Leen thuis in Maassluis ging over hoe de antenne moest komen te hangen. En dan die eenvoudige mg-zender die geloof ik afkomstig was van een piraat uit de Veluwe. Twee buizen o.i.d. op een plaat hout!! Die "zender" zou volgens Gerard in zo'n stalen archief kast moeten komen……
Of die zender er ook is gekomen weet ik niet, de vakantie was over en ik moest weer naar school.
Nog veel succes met je verhaal, groeten Thijs

Redactie: Enkele weken geleden kreeg ik een mail van Henk de Boer uit Dokkum, een radioamateur, bij die mail zat een opname van Radio DelMare zoals die bij hem thuis binnenkwam. Fantastisch dat is toch 300 km. Ik legde hem meteen het verhaal van Thijs voor, hier zijn reactie:

Man, man wat een verhaal! Je bedoelt een BC 191 zender die draaide met 2x een VT4C buis? Ja die ken ik wel… ha, ha… Met zo'n zender heb ik ook veel aan de band gezeten….
Potver.. ik zou graag zo eens met je willen spreken over die tijden! Iemand op de Veluwe…..???? Zo heb ik ooit eens gesproken met De Koraalvisser. Hij vertelde me toen dat hij ook een zender aan Radio Delmare had verkocht…. Jan, je kunt je niet voorstellen hoe mooi ik die oude qso-recording vind. Dus mocht je met je stofjas aan nog meer vinden, dan zou dat top zijn!!!! Ik zal ook nog eens in mijn archief zoek of ik opnames heb van Delmare vanaf zee….
Groeten uit Dokkum, Henk

Verlinkt

Gerard was hier en daar al diskjockeys en bemanning aan het x93ronselenx94 een van hen was Hans van der Ende. Hans was een erg druk en nerveus baasje en kon verschrikkelijk veel praten….. Hans werkte bij sportzaak van Dam in Vlaardingen en had ontslag genomen. Tegen zijn baas had hij uitgebreid verteld dat hij op een nieuw zendschip ging werken, dat werd uitgerust in Maassluis. Van de Ende was zo geestdriftig dat hij ontslag op staande voet nam maar zijn baas wilde echter dat Hans de opzegtermijn uitdiende. Zijn baas had daar zo de smoor over in dat hij de politie op de hoogte bracht. Later (veel later) kwam hij nog terecht bij Omroep Vlaardingen en heeft hij voor Radio Schiedam nog eens wat jingles ingesproken. Verder was hij een tijdje stadionspeaker bij SVV. In 1994 trad hij in dienst bij RBC Roosendaal en bekleedde daar de functie van commercieel directeur. In 2005 stapte hij over naar FC Dordrecht maar niet voor lange duur, hij kon daar zijn draai niet vinden en ging weer terug naar Roosendaal.
De Radio Controle Dienst hield ons daarna scherp in de gaten. Inmiddels was Mr.Pieters, de officier van justitie ingelicht door de havenautoriteiten omtrent het vermoeden dat voormalige leden van DelMare gesignaleerd werden aan boord van een schip. De Aegir heeft ook enkele weken in de haven van Maassluis gelegen en is van daaruit na het van zijn ankers slaan, in beslag genomen. De officier gelaste een onderzoek en wij signaleerden dat er op strategische plaatsen onopvallende volkswagen Polo-tjes stonden opgesteld met steeds twee man erin. Een komisch schouwspel dat wel, men dacht, x93wij worden niet gezienx94. Steeds andere autootjes en figuren dan weer met een grote snor, dan weer met een suxe8de jasje, kortom prototype rechercheurs.

Proefvaart

Op vrijdag 22 mei 1981 waren we zover gevorderd dat er onder het mom van een proefvaart, de boot Maassluis zou verlaten en richting Noordzee zou varen. Het plan was om niet ver van de oude locatie van de Aegir (nabij lichtplatvorm Goeree) voor anker te gaan en te gaan uitzenden. In plaats dat de brug werd geopend stapte de Rcd met haar gevolg aan boord en werd iedereen aangehouden en voor verhoor meegenomen naar het politiebureau. De Morgenster werd in beslag genomen en kwam bij de rest van de DelMare vloot te liggen in het Entrepotdok te Rotterdam.
Gerard van Dam hierover: We hadden de havenmeester gevraagd de brug te openen en die op zijn beurt waarschuwde zijn broodheer of liever dame………vrouwe justitie die moest gaan uitmaken of wij snode plannen koesterden of niet. Ik stond net aan de reling om het e.e.a. af te geven aan boord toen er een rode Ford taunis achter me stopte met lui erin die ik vroeger van gezicht al eerder op het politiebureau was tegengekomen. Ik besloot mijn kofferdeksel in alle rust dicht te doen en mij tactisch terug te trekken. Immers, iemand die leiding geeft wordt het eerste opgesloten om zodoende de organisatie te ontkrachten. Lesjes uit het piraten verleden nietwaar? Nog voor de heren in konden grijpen reed ik weg en besloot naar huis te gaan om per telefoon verder mijn zaakjes te regelen.

Vergissing

Nu beschikte DelMare destijds over twee autox92s die identiek waren en op kenteken alleen te onderscheiden als BB-07-FN en de BB-08-FN. Natuurlijk zou justitie niet justitie zijn als ze het verkeerde kenteken hadden genoteerd, dus werd Alex Olffers door zeven lui van de Voorburgse politie uit zijn huis gesleurd waarbij zijn moeder, die opendeed, verwondingen opliep door het overdreven ruwe optreden van de x93herenx94. Hij werd, voor verhoor, geboeid meegenomen en opgesloten. Nu moet je weten dat een vredelievender mens als Alex nog geboren moet worden en dat hij part nog deel aan onze operatie had. Hij was de ledenwerver, zorgde voor abonnees van ons blad, de goede vogel was helemaal niet op de hoogte van zaken zoals, proefvaart, radioschip etc. Door de bruuske manier van optreden had Alex geen tijd gehad om portefeuille met legitimatie bij zich te steken. Maar aan de hand van promotie(fotox92s)materiaal, die hij bij zich droeg, constateerde de politie wel wie de echte Gerard van Dam was.

Politiebureau

Gerard van Dam hierover: Inmiddels was iedereen van boord gehaald John Anderson, Leendert Vingerling en twee nieuwelingen in de groep. Hans van de Ende en Jock. Jock was de boy die constant aan boord was en prima zijn taak vervulde nog vaak denk ik terug aan hem, zo van gohx85.dat gaat goed, zox92n vogel hadden we erbij moeten hebben toen we nog aan het piraten waren. De jongens werden gezamenlijk ingesloten op het bureau te Maassluis en stuk voor stuk verhoord waarbij het de anderen opviel dat Hans van de Ende niet meer terug kwam. Inmiddels werd het schip in opdracht van justitie versleept naar de entrepot haven te Rotterdam alwaar het douane terrein is zodoende als veilig opgeborgen onder bewaking achter zou blijven. Na de gebruikelijke 6 uren van vastgezeten te hebben werden de overige jongens vrijgelaten en bleek alras dat die Hans onder druk van de rechercheurs is bezweken. Onder het mom vanx85..x94zeg net nu maar, het wordt een zendschip voor DelMare en je komt niet eerder vrij dan na enkele maandenx94.
Enfin, we weten hoe justitie mensen onder druk weet te zetten en dat doe je bij een 17 jarige jongen al gauw nietwaar? Hans van der Ende verklaarde dan ook, met de belofte naar huis te mogen, al spoedig x93Ja het wordt een radioschip en ja ik word disc-jockey en we gaan liggen voor de Zeeuwse kust etc..etc x94    Nu had Leen Vingerling die ochtend scheepskaarten aan boord gebracht omdat je nu eenmaal niet over zee naar Scheveningen gaat varen zonder behoorlijk materiaal van waaraf je de route kunt lezen. Dit waren zeekaarten die hij al lang in zijn bezit had, thuis lagen en daarop had hij aangetekend waar oa. De DelMare schepen hebben gelegen. Deze kaarten werden in beslag genomen door de politie die ze gelijk als bewijsmateriaal opvoerde met reden dat het kruisje de bestemming van de Morgenster zou worden.

Kort geding

Naar aanleiding van de inbeslagnamen besloot Ray Stetson daarop direct een kort geding tegen de staat aan te spannen dat drie weken daarna diende. De rechtbank besloot daarop de zaak aan te houden tot een rechtzitting zou plaats vinden en gaf toestemming aan de eigenaar om onderhoud te verrichten aan het schip tot de zitting. In praktijk bleek dat de officier dit niet toestond en via en tweede kort geding zouden we dan de officier hierin moeten dwingen. De beroemde uithollingpolitiek is ook hier weer van toepassing. De officier vertraagd en vertraagd en intussen vallen de plannen anders. Mensen gaan inmiddels andere plannen ten uitvoer brengen en het plan met de Morgenster raakt op de achtergond. Pas na twee jaar komt de zaak voor in Rotterdam voor de kantonrechter die weer op zijn beurt na veertien dagen vonnis wijst. In beslag genomen wegens vermoedelijk op hand zijnde radioplannen tegen de staat der Nederlanden. Ray, de wettige eigenaar besluit in hoger beroep te gaan en bereikt weer na een jaar dat de hogere rechtbank het vonnis vernietigd waarmede het schip vrijgegeven werd. De officier van justitie pruttelde nog wel wat tegen maar uiteindelijk dus konden we weer aan boord terecht.

Ray Statson voor de Rechter

Op woensdag 2 juni 1982 was in Rotterdam de rechtzaak tegen Ray Statson. Die beweerde bij hoog en laag dat hij de Morgenster alleen had gekocht om er op te gaan wonen, pleziervaartjes maar er vooral promotie activiteiten op te houden, niks geen piratenzender!! Op vraag van de rechter hoe hij dat moest zien reageerde Ray dat hij in de x93vrijex94 havens op het schip live-optreden voor een publiek van zox92n 80 tot 100 man zou gaan houden.
Hierop moest de officier van Justitie mr.Lo Sin Sjoe smakelijk om lachen x93De ruimte op de Morgenster is vrij klein die 100 bezoekers zouden er liggend op stellages gewoon opgeslagen moeten worden". De officier geloofde niets van het verhaal hij meende dat aan de extra generators, de masten, het anker en de geluidsdichte ruimten die bij de inval werden ontdekt op te kunnen maken dat het schip als radiozender zou worden ingericht. Ray uitte herhaaldelijk zijn ongenoegen over het feit dat de boot al meer dan een jaar aan de ketting ligt. x93xcfk ben een broodzanger ik moet zoveel mogelijk geld verdienen, van al dat gedoe word ik onderhand gestoordx94 In een felle reactie van de rechtbank president mr.T.Fransen x93Het interesseert me geen fluit of u gestoord wordt of nietx94 Het gaat er hier uitsluitend om of u bezig bent een schip als piratenzender in te richten.
De officier zag dit proces ook als een test of het beschikbaar stellen van een schip voor een bepaald doel in casu: piratenzender onder de Telegraaf en Telefoonwet valt.
De rechtbank deed op woensdag 16 juni uitspraak Ray was zijn x93promotieschipx94 kwijt. De rechter sprak van verbeurdverklaring omdat zij vond dat wettig en overtuigend bewezen was dat Rene Stolk er een piratenzender op de Noordzee mee wilde exploiteren.Het directe bewijs werd vooral geleverd door de aan boord aangetroffen zeekaarten waarop de positie van de toekomstige piraat stond aangegeven. De advocaat tekende hoger beroep aan en uiteindelijk verklaarde de Hoge Raad de actie van de Rcd ongegrond en werd het schip weer terug gegeven. Het OM kon niet bewijzen dat de boot op het moment van inbeslagname een zendschip was.

Leen Vingerling hierover: De Morgenster had niets aan boord dat wettelijk in verband kon worden gebracht met een toekomstige zeezender. Er waren wel 'geluidarme 'kamertjes gemaakt en er stond een generator aan boord voor de opwekking van stroom voor de 'feestjes'. De boot had immers als dekmantel dat het een drijvende promotieboot zou worden voor de Rotterdamse zanger Ray Stetson. Als je promoot moet je voldoende stroom hebben  voor muziek, de bar etc en moet je je toch rustig kunnen terugtrekken als zanger in 'verkleedkamertjes 'aan boord, nietwaar? Er was geen grammofoonplaat, geen koperdraad, geen draaitafel of zendbuis te bekennen. De boot had wel 15 meter hoge masten(voormalige hefbomen van de Magdalena van Mi Amigo 272) en een zeer zwaar anker. Maar dat is toch niet verboden? Als de partyboot buitengaats ligt moet het het toch kunnen ankeren? En die hoge masten waren bestemd voor verlichting en feestelijke vlaggetjes. Kortom niets aantoonbaar, wel een vermoeden. Tijdens de inval door de RCD werden ook mijn zeekaarten inbeslaggenomen. Daar stonden twee kruisjes op voor de kust van Zeeland. Justitie voerde dat op als bewijs dat het inderdaad een zendschip zou worden.
Na twee jaar procederen moest Justitie zich  echter neerleggen bij een nederlaag. Ze hadden onrechtmatig gehandeld en de boot moest worden teruggeven aan de eigenaar. Het Openbaar Ministerie kon niet hard maken dat de boot op moment van de inbeslagname een zendschip was. Bij de inval in 1981 wil men de reikwijdte van de wet aftasten en wilde de RCD kijken in hoeverre een' vermoeden' strafbaar is. Het was als het ware een proefproces.
De Morgenster werd daarna verkocht aan een Haarlemmer, zodat de financier nog iets van zijn 120.000 gulden terug kon vangen. Dan de veroordelingen: Ik ben verschillende malen opgepakt en verhoord. Er is xe9xe9n rechtzaak aangespannen, waarbij de daadwerkelijke medewerking niet kon worden hard gemaakt en er dus vrijspraak en teruggave van inbeslag genomen goederen volgde.

Teruggave

Pas na teruggaaf van de boot bleek na een inspectietocht aan boord hoe groot de schade, van 2 jaar stilliggen, was geworden. Veel vandalen hadden het schip leeggestolen. Er was een enorme ravage aangericht waarbij zaken als een koelkast duidelijk met een bijl aan het eind van zijn x93loopbaanx94 was geholpen. De machinekamer stond vol water omdat de galan, dit is de plaats waar de schroefas het schip verlaat, steeds heviger was gaan lekken. De ruimen waren niet afgedekt en de stuurhut was ontdaan van alle ingebouwde elektronica. De rubberen dinkyx92s waren uitgepakt, opgeblazen en lekgestoken, de vlet was samen met de buitenboord-motoren gestolen. De generatoren, benodigd voor stroom waren door x93ongewenste bezoekersx94 inkompleet gemaakt en zelfs de bedieninghandel van de hoofdmotor, een dingetje van nog geen tientje was er bruut van afgerukt. Uiteindelijk kwamen we gezamenlijk tot de conclusie dat het geen zin meer had om hiermee verder te gaan.

Nautische gegevens Sch.324 MV.Morgenster

• Lengte; 41,7 meter
• Breedte; 7 meter
• Tonnage; 160
• Bouwjaar; 1916
• Type schip; Motorlogger
• Diepgang; 3.20 meter
• Hoofdmotor; 3 cil. Deutz (280×450) 150 pk Deutz VM 145
• Gebouwd bij; A Vuijk en Zonen in Capelle
• Rederij; M.den Dulk en Gz.
• Generatoren; 2 stuks 15 kVa

http://www.zeilbrik.org/
http://www.denhelderactueel.nl/08/08/2010/morgenster-naar-ijmuiden-vo…

Ik had nooit gedacht dat het' lekke' schip dat ik in 1981 van de Scheveningse reder Jacques Vrolijk kocht, uiteindelijk een geweldige bezienswaardigheid zou worden. Eerlijk gezegd ben ik best wel een beetje trots. De 'credits' gaan natuurlijk naar de opknappers van het schip, want ik had nooit kunnen voorzien dat zij een voorbestemd zendschip zouden gaan renoveren. De eerlijkheid gebiedt te melden dat behalve het casco is er niets meer aan het 'zendschip' doet herinneren. Maar toch,…

Nadat de Martina, het derde schip uit de Delmare vloot  het in oktober 1979  opgaf en de haven van Stellendam was binnengelopen, leek het vuur gedooft en de geest uit de fles. Er waren daarna nog wat verbale schermutselingen tussen Gerard van Dam c.s. enerzijds en zendtechnicus Johan Rood c.s. anderzijds. De Delmare Omroep Organisatie werd opgericht als afleidingsmanoeuvre voor Justitie om aan te tonen dat de stoute jongens van Delmare het voortaan via de nette manier wilden proberen: een keurige omroeporganisatie. Maar, dat was natuurlijk de halve waarheid.

Een oud-Delmare medewerker had kontakt met Ray Statson, een Rotterdamse zanger die een suikeroom had. Via via werden kontakten gelegd met Gerard van Dam en mij en na veel praatsessies gaf deze Rotterdamse suikeroom zijn goedkeuring aan een nieuw  zeezenderprojekt van Delmare. De 'zanger' zou zijn eigen zendstation krijgen, waar zijn platen gepromoot konden worden. Voorwaarde was wel dat Gerard van Dam buiten beeld moest blijven. Hij was te bekend. Daardoor werd ik als de' katvanger' naar voren geschoven.

Voor 37.500 gulden kocht ik op een zaterdagmiddag de Morgenster van Vrolijk. In Maassluis zouden werkzaamheden voor een zogenaamd promotieschip van zanger Statson worden uitgevoerd; Dat ging goed totdat een medewerker doorsloeg en het verhaal aan zijn werkgever vertelde, die de politie inschakelde. Het schip werd niet lang daarna in beslag genomen.

Na twee jaar procederen moest Justitie het schip toch weer teruggeven en werd het in 1983 gekocht door de huidige eigenaren. Die hadden er een bestemming mee en hun droom is dus vanaf morgen te bezichtigen in Amsterdam. Chapeau!

Het laat me echter niet geheel onberoerd, want ik had het graag anders gezien…

Salut
Leendert Vingerling

"Bij het grof vuil "

Tijdens de oprichtingsbijeenkomst van de D.O.O. op 20 augustus 1980 in Babylon te Den Haag werd het duidelijk dat Johan Rood wou doorgaan onder de naam DelMare. Hij vond dat hij recht had op de naam, omdat hij als laatste het x93zinkendx94 schip had verlaten. Gerard was het daar niet mee eens en zodoende scheidden elkanders wegen. Tijdens de vergadering verliet Johan ook de zaal. Na de affaire met de x93loden pijpx94 werd Prodihaag opgeheven en werd alles bij het x93grof vuilx94 gezet. Astrid had in haar kwaadheid de ledenlijst vernietigd en het kostte Leen zox92n 1300,00 gulden om middels advertenties in het AD de x93zoekgeraaktex94 DelMare leden weer op te sporen.

2 DelMare's!?

In december dat jaar vielen bij de DelMare leden 2 krantjes op de deurmat. Allereerst x93de DelMarex94, uitgebracht als het x93huisorgaanx94 van de D.O.O. later zou dit blad in x93de Media DelMarex94 worden omgedoopt. Dankzij een medewerker van de PTT in Naaldwijk werden de drukwerkjes x93gratisx94 verstuurd. De x93Delmarex94 kon het daardoor erg lang uithouden, want dat kunstje werd x93week in, week uit gefliktx94 x85.totdat de medewerker bij zijn baas op het matje moest komen.

Bijna tegelijkertijd ontving men een 2e boekwerkje x93Radio DelMare doet een boekje openx94 dit was een uitgave van de x93Belgischex94 organisatie rondom Johan Rood met correspondentie adres in Antwerpen. Johan had contact met ene Eddie, die een circus had gekocht, Circus Barelli. Die wilde hij omtoveren in een DelMare circus en gaan rondtoeren door de Benelux. Op die wijze wou hij inkomsten genereren voor een nieuw DelMare project. Gerard en Leen hebben met verbazing naar de leeuwen en panters zitten kijken, daarna is het contact doodgebloedx85.

DelMare Disco Festival

Het kon ook niet uitblijven op 15 november 1980 organiseerde de "Belgische" DelMare club rondom Johan Rood hun DelMare Disco Festival in zaal Vita in Turnhout. Hier waren ook aanwezig Rene de Leeuw, Leo en Astrid met hun nog maar 2 weken oude zoon Geoffrey, die zij trots aan de fans lieten zien.

DelMare Road Show

De zich de "enige en echte" noemende DelMare organisatie die van Gerard en Leen, kon natuurlijk niet achterblijven en organiseerde op 2 maart 1982 in Rilland-Bath de DelMare Road Show. Daar gaven ook Alex Olffers en Kees Kaas Mulder en de Kapelse buurtjes van de Maalstede, acte de presence. Gerard was prominent aanwezig en geheel gekleed als ceremoniemeester.

Alex Ollfers

Alex Olffers was DelMare's grote promotor, met zijn auto en aanhanger vol-gehangen met DOO-posters, reed hij alle x93feestjes en partijtjesx94 het land af. Via zijn werving werden velen lid van de DelMare organisatie. Alex was vrijgezel en woonde nog bij zijn moeder in Den Haag regelmatig kwam hij met zijn x93karavaanx94 langs in Zeeland. Hij was door de Veronica Omroep Organisatie op een vervelende manier aan de kant gezet en was hierdoor zeer gemotiveerd om voor ons aan de slag te gaan. Na overleg met Gerard deponeerde hij de merknaam DelMare bij het Nederlands octrooibureau. Gerard was intussen bedrijfsleider bij het textielconcern Zeeman geworden en in die hoedanigheid organiseerde hij wedstrijdjes en happenings in het Winkelcentrum Leidschenhage te Leidschendam. Tijdens een die acties waren de Epivan Raoadshow en de DelMare promotiewagen van Alex tegelijk in het winkelcentrum aanwezig.

R E V A winkeltjes

In augustus 1981 traden Gerard en Gelijen in het huwelijksbootje. Het water bleef trekken in Den Haag werd de grond hem te heet onder de voeten hij trok naar Zeeland. In Kapelle kocht hij een woning aan de Maalstede. Voordat deze armetierige arbeiderswoning tot een degelijke uitvalsbasis was omgebouwd moest er het nodig werk verzet worden. Op zolder werd er een kantoor annex drukkerij met studio gerealiseerd. Even rust nemen en de zaak in ogenschouw nemen was er niet bij. In Wemeldinge moest een oude slagerij tot tijdschriften/ kantoorartikelenzaak worden verbouwd de daarvoor vereiste bouwvergunningen zijn nooit aangevraagd. Dat had ook geen zin want de bouwplannen werden nooit op papier gezet of uitgewerkt. Vanwege mijn technische achtergrond maakte ik al snel deel uit van het x93REVA ombouwteamx94 onze specialiteit was het binnen enkele weken verbouwen van Zeeuwse pandjes in x93papierx94 winkeltjes.
De volgende zaak kwam in x91s Gravenpolder en uiteindelijk werd de laatste zaak in Colijnsplaat aan de Kruisstraat gevestigd. Niet ver van het domicilie van ene Henssen, waar kende ik die naam ook alweer van…., enfin de cirkel was gesloten. Een klusje wat Gerard bij elke shop zelf ter hand nam was het aanbrengen, in plakletters, van de winkelnaam x93REVAx94. De afkorting REVA stond voor Reactor Vat (Borssele is vlakbij). Het stulpje aan de Maalstede groeide uit tot een x93Zoete Invalx94 ieder weekend werd de deur platgelopen door x93oudex94 maar ook x93nieuwex94 DelMare medewerkers heel gastvrij werd men altijd onthaald en ze moesten ook allemaal mee-eten. In 1987 was het over en uit, gemeentes gingen steeds lastiger doen en toen uiteindelijk de bodem van de schatkist in zicht kwam, ook de banken. Alle zaakjes werden verkocht, Gerard en Geleijn gingen definitief uit elkaar en Gerard verdween uit Nederland. Later in 1990 werd ik door hem benaderd vanuit Malta, daar was hij een reisbureau begonnen "Tourist-Plan" en was hij ook opnieuw……………..getrouwd…..enfin maar dat is een ander verhaal.

Het Faillissement

Een verhaal wat tekenend was voor Gerardx92s zijn financixeble escapades is het volgende. De WIR (Wet op de Investerings Regeling) stelde investeerders in staat een deel van hun gexefnvesteerd vermogen weer van de staat terug te krijgen. Deze wet was in de slappe jaren zeventig door de regering in het leven geroepen om investeringen in de economie te stimuleren. Gerard rekende in 1981, op zox92n teruggave, zijn boekhouder had uitgerekend dat hij op zox92n fl 30.000,00 kon rekenen. Als voorschot hierop werden er 3 nieuwe witte Datsuns aangeschaft. Waarvan er een als DelMare-promotie wagen voor Alex Olffers bestemd was. Het wachten op de blauwe enveloppe leek oneindig lang te duren maar op een zaterdagochtend, ik zal het niet snel vergeten, lag die op de deurmat. Hoe groot was de teleurstelling maar zeker ook de woede toen bleek dat het, door hem, terug te ontvangen bedrag was verrekend met een bedrag wat nog uit 1975 openstond. Nu je begrijpt het al, zijn faillissement van toen werd hem nu fataal, hier had hij helemaal geen rekening meegehouden de belastingsdienst echter wel.

Publiciteit

Na de inval op de Aegir in Scheveningen konden we op een warme belangstelling rekenen van de schrijvende pers. Henk Langerak van het Algemeen Dagblad en Bert van Voorthuizen van de Telegraaf schreven met vaste regelmaat over ons. Of het nu positief dan wel negatief verhaal was, het kon ons niet veel schelen als er maar over DelMare werd geschreven. Al deze media aandacht leidde er vaak toe dat wij door lieden van verschillende pluimage werden benaderd met hun x93zeezenderx94 plannen. Zeker wanneer met een bundel geld of een attachxe9koffertje vol met buitenlandse valuta werd gezwaaid, kon men al snel rekenen op Gerards interesse. Danny Vuylsteke was zox92n aardig goed gevulde Belg, maar zo link als een loden deur, hij zou en moest geld steken in DelMare. Met zijn x93geldx94 is de Aegir na de kaalslag van de RCd, weer vol gestouwde met apparatuur en zenders. Er zou nog een hele rij van dit soort x93duisterex94 lieden volgen. De een na de ander werd door ons van x93zijnx94 pecunia afgeholpen. Het leidde er wel eens toe dat Gerard zich beter een tijdje niet in een bepaalde buurt of wijk kon vertonen.

Justitie en DelMare

Justitie heeft van begin af aan de situatie rondom DelMare verkeerd ingeschat. Het Openbaar Ministerie dacht, net als indertijd bij Radio Veronica, met een professionele x93nettex94 organisatie te maken te hebben. Men verwachtte niet dat wij na iedere x93knock-outx94 toch weer vlot zouden opkrabbelen en enige tijd later op onverwachte plaats zouden x93uithalenx94. Zulks een x93brutalex94 verrassingstactiek hadden ze niet verwacht. Het is vaak aan ons eigen soms "naieve" en x93krakmikkigex94 optreden te danken dat wij in handen van de x93overheidx94 vielen. Maar door ons flexibele optreden konden wij vrij vlot van boot veranderen. Het x93ombouwenx94 van de vissersboten was al een routineklus geworden, een telefoontje van Gerard en ik wist mijn reisdoel en missie. Vergeleken met de Aegir, waar veel geld en tijd is ingestoken, werden latere projecten x93a la de lopende bandx94 afgewerkt. Het werd steeds meer, zoals oom Bull het kort en plastisch zei, x93scheepje kopen, zendertje plaatsen, plaatje draaien en geld verdienenx94. In een van de eerste reacties na de inval op de Aegir in Scheveningen reageerde officier van Justitie Mr.Pieters dat deze alleen gexefnteresseerd was in de x93grote vissenx94, de financixeble mensen achter de organisatie. De x93kleintjesx94 liet hij snel weer gaan. Bij de inval op de Aegir heeft justitie, onze gehele administratie meegenomen, als men toen wat nauwkeuriger gekeken had wist men hoe de x93vork aan de steelx94 zat. Voor ons en onze sponsors deden zij dit gelukkig niet. Dat de Aegir niet meteen aan de ketting kwam te liggen was een hele grote meevaller. Het stelde ons in staat, de contacten die we door alle publiciteit hadden opgedaan, ten gelde te maken. Dat justitie het overzicht in de `zaak` geheel kwijt was bleek uit de grootste aanfluiting en dat was natuurlijk het heel lang treuzelen van de Meester met het aanbrengen van de zaak…..voor de rechter. Wat gelukkig voor ons als verdachten, na 5 jaar wachten, uitmondde in VRIJSPRAAK!!!! Anekdote: Mr Pieters woonde net zoals ik in Hilversum, een lange periode deelden wij 's ochtends dezelfde trein. Wanneer wij ons dan toevallig op het perron `ontmoette`, knikte hij zeer minzaam mijn richting uit en reageerde ik daarop met een brede glimlach.

Slotwoord

Al met al heeft het DelMare avontuur, waarvan ik samen met Gerard een van de initiatiefnemers ben geweest, mij en anderen, veel geld gekost en dan heb ik het nog niet over de x93ingeleverdex94 apparatuur, banden en grammofoonplaten. Toch kijk ik niet in wrok om, anderen zijn beschadigder uit de strijd gekomen. Voor velen waren we x93klein duimpjex94 van de zeezenders. Wat eigenlijk niemand meer voor mogelijk hield, na de inwerkingtreding van de anti-piraten wetten, deden wij toch maar. We ontvingen veel steunbetuigingen en velen droegen ons een warm hart toe. De x93moordx94 op Radio Veronica en Noordzee enkele jaren daarvoor stond een ieder nog in het geheugen gegrift. De inval op de Aegir trof velen als een x93bliksemschicht bij heldere hemelx94 Daarna 3 jaar lang doken we op de gekste ogenblikken op in de media. Chronisch geld gebrek heeft ons telken malen in de kaart gespeeld. Het beetje geld wat binnen kwam, werd meestal direct besteed aan rubberboten,  zenders en voedsel. Voor belangrijkere zaken zoals een salaris, zeker voor hen aan boord, zwaar ankerspul en een degelijke bevoorrading bleef niets over, uiteindelijk bezorgde dit ons de nederlaag. Een apart onderdeel vormt het hoofdstuk x93partnerruilx94 deze onverkwikkelijke affaire heeft uiteindelijk geleid, dat het laatste beetje x93cementx94 wat de DelMare organisatie bij elkaar hield werd weggespoeld en deed instorten.

Klein maar Dapper

De stille kracht van onze organisatie, werd al die jaren gevormd door een kleine groep fanatieke eigenwijze volhouders. Geholpen door hun individuele talenten wisten zij elke tegenslag, met hun volle inzet te pareren. De kracht van de zender lag eigenlijk in de kleinschaligheid onder de zeer geestdriftige inzet en bezielende leiding van Gerard van Dam.

Ten slotte

Uiteindelijk heeft de "bevalling" van dit laatste DelMare deel langere geduurt dan ik verwacht had. Een jaar lang, maandelijks, mijn "ware" verhaal vertellen heeft een schat aan nieuwe documentatie en informatie opgeleverd. Toen ik in Januari van dit jaar hiermee startte had ik niet gedacht dat mij dit zoveel tijd en energie zou gaan kosten, ik heb dat zwaar onderschat. Maar alle response en hernieuwde kontakten met veel "oud" medewerkers "vergoeden" dit ruimschoots. Ook moest wel eens een traantje weggepinkt worden wanneer een doodsbericht werd ontvangen. Eigenlijk wilde ik na het slot, stoppen met het web.log. Maar er zijn nog veel verhalen niet verteld zeker van DJ's zoals Peter vd Holst, Ronald vd Vlught, Rene de Leeuw, Kees Kaas Mulder, Ronald Bakker en Johan Rood om een paar te noemen. En natuurlijk Gerards eigen verhaal. Dus zolang er "oud" DelMare nieuws is zet ik dit log voort. Mocht ik op den duur toch besluiten te stoppen dan hevelen we de informtie over naar bv. een uitstekende zeezender web.site MediaPages.nl. Hierbij wil ik speciaal Marjo en Leendert Vingerling bedanken voor de ondersteuning en bijdragen en een hele berg foto's. Het DelMare boek zal er wel komen maar het moet geen 10 a 15 jaar meer duren, want dan zijn de meeste "zeezenderoudjes" op. Ook Jan van Zanten bedankt voor het terbeschikking stellen van je DelMare audiomateriaal. Jan Kruidenier voor je foto's en die in de toekomst zijn Delmare audioarchief ook ter beschikking stelt. Wim van de Water die ons het hele jaar heeft gepromoot. Voor nu stop ik even, en kom later dit jaar weer met informatie.

Met vriendelijke groet

Jan Kat.
Vanuit de Mediastad.

-VERTRAAGD Volgende Update 00-02 : Alle DelMare Promo’s – Jingles – Commercials – Enterschijven in Hifi kwaliteit..

De beginperiode….

Deze week begrijpelijkerwijs veel aandacht voor de laatste ogenblikken van de zeezenders toen deze in 1974 het zwijgen werden opgelegd. Voor mij aanleiding om eens een van de eerste geluiden vanaf de Borkumriff op te sporen en on-line te zetten.

Veronica vanaf de Borkumriff 1963

JKA 007 Veronica  6 & 13-10-1963 2x ASPRO-Naut pres.Stan Haag 11.00 – 11.15 uur (studio) 30 min***

Veronica vanaf de Borkumriff 1961

JKA 006 Veronica Zat.10-06-1961 Muziek Express pres.Brenda 17.30 – 18.00 uur (studio) 30 min***

Een opname van Teenager Toppers van Muziek Express gepresenteerd door Brenda.

Veronica vanaf de Norderney 1967

JKA 005 Veronica Zat.18-03-1967 Aircheck TOP40 presentatie Joost den Draaijer 58 min**

Een opname van de TOP40 zaterdagmiddag van 14.58 – 15.58 uur pres.Joost Den Draaijer.

CNBC vanaf de Borkumriff 1960

JKA 001 CNBC Woe.23-11-1960 Studiorecording 13 min***

Een test-uitzending van CNBC Commercial Neutral Broadcasting Company.

Veronica vanaf de Borkumriff 1961

JKA 002 Veronica Zon.04-06-1961 Studiorecording Kees van Zijtveld & Tineke 25 min***

Een opname van het zondagmiddagmagazine gepresenteerd door Kees en Tineke.

Veronica vanaf de Borkumriff 1962

JKA 003 Veronica Zon.13-05-1962 Studiorecording van Uit de Koers 60 min***

Een opname van het zondagmiddagprogramma Uit de Koers gepresenteerd door Joost – Tineke en Tony Vos.

Veronica vanaf de Norderney 1966

JKA 004 Veronica Woe.21-09-1966 Studiorecording Rob Out Hits A Go Go 60 min***

Een opname van woensdagmiddag tussen 15.00 – 15.45 uur door de enigste en beste ROB OUT.

Candy op Radio Caroline

Candyhoofdkwartier aan het Staten Bolwerk in Haarlem, Peer Muller: Het wordt geen porno-programma. Er komt een sterk educatief element in. Een beetje een familie programma voor het hele gezin. Ze zullen er misschien rode oortjes van krijgen maar het wordt in inder gavel niet banaal. Met deze bekendmaking werden de plannen van sex-baron Peer Muller tot het uitzenden van een sexshow op Radio Caroline landelijk bekendheid gegegeven. Zover kwam het echter niet, in 2004 schreef Hans Knot hierover. 

Hans Knot: In dit geval was er een proefopname van een programma gemaakt in 1973, waarbij van de Caroline zijde Dennis Koning was betrokken. In die tijd was hij zo’n beetje de loopjongen van Andy Archer die station manager was. Dennis verklaarde nog vorig jaar dat hij de station manager was maar dat is 10.000% incorrect.
Dennis had een bepaalde glamour over zich zich veel meer voor te stellen dan hij was en haalde daarmee vele pluspuntjes en vele negatieve puntjes. Zijn grootste pluspunt was Ronan O Rahilly voor te stellen met Rob Out in zee te gaan in april 1973, waardoor Caroline’s schip aan Veronica geleend werd na de stranding.

Pluspunten: Veronica kon weer uitzenden en de demonstratie pluggen Caroline had een nieuwe generator en nieuwe studioapparatuur en kon nadien weer aan het uitzenden. Terugkomend op het onderwerp ‘sex’ Neem van mij aan dat geen olie tekort, geen generator tekort danwel verloren gane band of wat we zouden kunnen verzinnen als oorzaak van het nietdoorgaan van het programma de oorzaak is.

Toen het programma klaar was (de proeftape) is men pas met Ronan gaan praten wat hij ervan vond. Voor die tijd had ik er al voor gezorgd dat via een voor toen populaire semi professionele vork een fragment werd overgespeeld door de telefoon vanuit de Van Hoogendorpstraat naar Groningen. Immers men wilde publiciteit rond de show en dat kon via de mij en een deel van jullie bekende analen, waar ik toen voor schreef. Dat was op een maandag avond. De woensdag erna belde Dennis me met de mededeling dat het programma nooit zou worden uitgezonden.

Het was gefinancieerd door Peer Muller maar ook enkele gerenomeerde Sexhuizen zouden reclame gaan maken. Maar toen het nieuwe onderwerp aan bod kwam tijdens de bespreking met Ronan wees hij het voorstel meteen vooreens en altijd van de hand. Was dat nu LA of DA? Hoorde deze week nog een uitspraak van ene Peter Moore: I need authority for my thoughts’ From Ronan of course, zei hij toen ik hem vroeg van wie?

Kort geding om sex op de middengolf

Het, op maandag 2 april 1973, losslaan en op drift raken van de Norderney en het aanbod van Ronan O’Rahilly richting Radio Veronica om de Mi Amigo als tijdelijke basis van Radio Veronica te laten fungeren, zou uiteindelijk uitmonden in een kort geding voor de Haagse rechtbank. Het kort geding was aangespannen door het sexblad Candy dat zendtijd had gehuurd bij Radio Caroline. Candy was naar de rechter gestapt omdat men vreesde dat de overeenkomst niet door zou gaan, nu Caroline zendtijd had verhuurd aan Radio Veronica.

De advocaat van het sexblad mr.J.C.A.Korrel vroeg nakoming van de overeenkomst op een dwangsom van fl.50.000,00. De tegenpartij was niet verschenen. Candy wil het programma in de nacht van vrijdag op zaterdag tussen 24.00-03.00 uur uitzenden op Caroline’s golflengte van 259 meter. Uiteindelijk trok sexbaron Peer aan het "kortste eind" en was vanaf woensdagmiddag 11 april het Radio Veronica geluid op de 259 mtr te beluisteren.

Het satirische KRO-programma cursief  kon het niet laten een persiflage op de Candy Sex show te maken.

KRO’s CURSIEF

Persiflace op Candy Sex Show.
JKA 18A II – 2min11 sec. ***

September 2008: Ik ben nog zeer laat bij mijn werkgever aan de slag, een collega vond dat zo opmerkelijk dat hij dit gedenkwaardige ogenblik meteen op de foto vast legde. Copyright: EvdB

We zouden vaker   .     .    .    .   .   .

Leendert Vingerling haalt herinneringen op,

De bekenste opsporings ambtenaar was voor mij de Heer den Otter

Voor de zeezenders waren John Roth , Theo van Empelen, Klaas Post en Cor Rijsdijk de taaie speurneuzen, die vooral het leven van Radio DelMare zuur maakten.  In 1979 herinner ik me een bevoorrading vanuit Stellendam die niet helemaal goed afliep. Na terugkeer in de haven werden we opgewacht door de politie die dacht aan boord drugs te vinden. Toen echter bleek dat het  ging om soldeerbouten, tapes, platen, zenderonderdelen, blikken doperwten en vijf verkleumde ongeschoren mannen en één vrouw, rinkelden de alarmbellen.

Die zondagmiddag werd in allerijl de RCD gebeld en kreeg het politiebureau van Ouddorp onverwacht bezoek. Wij werden allen voorgeleid aan de officier van justitie en stevig ondervraagd door het RCD-opperhoofd John Roth. Twee uur in je cel met licht aan, daarna één half uur ondervraging. Van zondagmiddag tot maandagmiddag. Steevast werd door de RCD de suggestie gewekt van alles op te hoogte te zijn, maar dat was pure bluf. Niemand bekende en na acht ‘werkuren’ te hebben vastgezeten mochten we maandagmiddag de cellen verlaten.

Toch is er terugkijkend één RCD’er die er met kop en schouders bovenuit steekt en dat is Martin Roumen uit het distrikt Haaglanden.
In de tachtiger jaren een ware kwelgeest voor ‘de Haagse vrije radio’ en op zee voor radio Monique/Caroline. Martin was het gezicht van de RCD van de ‘raid’ op de Ross Revenge 19 augustus 1989.

Martin heeft daarna veel overleg  gevoerd om in een internationale samenwerking voor Caroline een legale status te realiseren. Dat lukte uiteindelijk niet voor de Nederlandse wateren. Hierop heeft hij overleg gevoerd om de Caroline-goederen te retourneren. Dat is uiteindelijk door tussenkomst van Herbert Visser wel gelukt.

Zijn laatste ‘goede daad’ was zijn idee om een zendschip op het IJsselmeer te parkeren. Holland FM heeft  daar later dankbaar gebruik van gemaakt. Martin Roumen was iemand die de wet wilde handhaven, maar ook binnen die wet naar oplossingen zocht. Eigenlijk een hypocriete situatie. Eerst spullen afpakken, om ze later weer terug te geven….

Salut.
Leendert Vingerling.

Reactie van Peter de Wit,

Dhr. Otte (dus zonder R) was een hele geschikte. Als hij aanbelde ging bij ons direct het koffiezetapparaat aan en gooide de diensdoende d.j. de platen en reclamebanden onder het bed. Apparatuur werd losgekoppeld van de zender en de zender door ons uitgezet.

Zo kon het wel eens gebeuren dat Dhr. Otte onder toeziend oog van de Politie door ons een Superstentor in zijn handen gedrukt kreeg terwijl hij wist dat we met veel betere apparatuur werkte. Soms was dat voldoende, een andere keer nam hij slechts een mengpaneel en een draaitafel mee.

Toen we gingen experimenteren met stereo was hij niet te beroerd om een schema van een coder voor ons   te tekenen. De coder is nooit in beslag genomen bij latere invallen. Eén van de mooiste momenten was wel de "inval" tijdens het "kerstoffensief". Onder de kerstboom stond de nieuwe zender klaar om gebruikt te worden tijdens en na de kerstdagen. Dhr. Otte ging naast de boom zitten om zijn koffie te drinken en keek regelmatig naar de pakjes onder de boom….. .
Ik durf te wedden dat hij de zender heeft zien staan maar hij nam genoegen met de door ons losgekoppelde zender.
Was trouwens "best gezellig" zo’n inval. Otte kon smakelijk vertellen over de piraten om ons heen. In zijn opschrijfboekje stonden de namen van zijn slachtoffers. Hij vergat ook nooit om te vragen "hoe het thuis ging". Heeft trouwens niets meer met zeezenders te maken.

Aegir, strak in zwart met NS gele bies

Maart 1978, Den Haag Neherkade, om ook de andere kant van de Aegir mooi strak in het zwart te zetten moesten we de schuit geheel draaien, wat maar net ging. Hier Fred, Peter en Gerard die dit alles met handkracht uitvoerde.